Sonbahar

Sonbahar gelmiş cennetime Çınarlar yapraklarını dökmüş Sarsılmaz sandığım o koca çınar Sonbahara yenik düşmüş Gözlerinin feri sönmüş Sincaplar yuvalarına çekilmiş, Hayat durmuş, Hâkimiyet rüzgarın olmuş, Bütün yapraklar ona el pençe divan durmuş. Böcekler cevizimin gövdesine yuva yapmış, İliklerini kurutmuş. Sonbahar gelmiş yine Ayrılık acısı sarmış dört yanı Günden, güneşten, sıcaktan ayrılış Sevdalının kollarından, Yüz sürülesi eteğinden, Yumuşacık bağrından ayrılış Vakit gelmiş, çatmış. Şimdi göçmen kuş olma vaktidir asıl Alıp başı çekip gitmenin Cenneti başka yerde bulmanın vaktidir. Ama ne yazık ki ben göçemem Bir garip kuşum, uçarım ama göçemem. Dört nala bir atım, koşarım ama göçemem. Minik bir tosbağayım, yürürüm ama göçemem. Ya göçer de geri dönemezsem diye korkarım. Ya cennetime, Sevgilime kavuşamazsam diye korkarim. Düşündükçe bile ağlarım. Ben onun aşkına divane, Ayrılamam dizleri dibinden, Sonbahara da, kara kışlara da katlanırım. Çünkü umut vardır içimde; Bahar tekrar gelecek, Kuşlar tekrar cıvıldayacak, Kara kargaya kalmayacak bu diyar, Çınar tekrar dirilecek tüm heybetiyle, Ceviz tekrar uğuldayacak, Sevgili tüm güzellikleriyle Karşımda salınacak... Seher 16.10.2016 (SD dönüşü)